انواع شرکتهای تجاری در ایران

انواع شرکتهای تجاری در ایران موضوعی است که در این مطلب می خواهیم به آن بپردازیم .

شرکت های تجاری در ایران بر اساس ماده 20 قانون تجارت به 7 دسته تقسیم می شوند که در ادامه به بررسی آنها می پردازیم .

1-   شرکت های سهامی :

شرکت های سهامی به شرکت هایی گفته می شود که برای انجام امور تجاری تشکیل می شوند و سرمایه آنها ، متشکل از سهام هم ارزش و یا تعداد یکسان سهام است . شرکت های سهامی نیز به دو دسته : شرکت های سهامی عام و شرکت های سهامی خاص تقسیم می شوند .

لازم به ذکر است که اصلی ترین تفاوت موجود در این دو نوع شرکت سهامی این است که سهام شرکت های سهامی عام در تالار بورس اوراق بهادار قابل معامله هستند .

2-   شرکت های با مسئولیت محدود :

در شرکت های با مسئولیت محدود بر خلاف شرکت های تضامنی ، مسئولیت هر کدام از سهامداران در رابطه با بدهی های شرکت به میزان مبلغ سرمایه گذاری شده در شرکت محدود می شود و در صورت عدم کفایت ، سهامداران مجبور نیستند تا از اموال شخصی خود در این راه استفاده نمایند .

به عبارت دیگر باید گفت که زمانی شرکت ورشکسته شود و نتواند جوابگوی طلب کاران باشد ، سرمایه سهامداران از بین می رود و در این صورت طلب کاران نمی توانند باقی مانده مطالبات خود را از اموال شرکای شرکت طلب کنند .

3-   شرکت های تضامنی :

شرکت های تضامنی به شرکت هایی گفته می شود که با یک اسم مخصوص برای انجام امور تجاری بین دو یا چند نفر که دارای مسئولیت های تضامنی باشند ، تشکیل می شود و در صورتی که دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض شرکت کفایت نکند ، در این صورت هر یک از شرکا در قبال پرداخت تمام قروض مسئول می باشد . اگر نام برخی از مالکان شرکت در نام شرکت آمده باشد در این صورت شرکت تضامنی محسوب می شود .

4-   شرکت های مختلط سهامی :

بر اساس ماده 162 قانون تجارت شرکت های مختلط سهامی به شرکت هایی گفته می شود که با یک اسم مخصوص بین یک عده شرکای سهامی و یک یا چند شریک ضامن تشکیل می گردد . بنابراین شرکت مورد نظر ترکیبی است از شرکت تضامنی و شرکت سهامی .

در رابطه با شرکا ضامن مقررات شرکت تضامنی می باشد و در رابطه با شرکای سهامی ، مقررات شرکت سهامی جاری است و در رابطه با مواردی که با یکدیگر اصطکاک دارند مقررات مخصوصی وضع گردیده است .

5-   شرکت های مختلط غیر سهامی :

بر اساس ماده 141 شرکت های مختلط غیر سهامی ، شرکت هایی هستند که برای امور تجاری تحت یک اسم مخصوص بین یک و یا چند شریک ضامن و یا چند نفر شریک با مسئولیت محدود بدون انتشار سهام تشکیل می شود .

تشکیل این شرکت ها در اروپا در قرون وسطی بدین گونه بوده است که تجار بیشتر در رابطه با تجارت های دریایی ، با تجار شریک می شده اند و قسمتی از سرمایه شرکت را پرداخت می کرده اند ولی در دو چیز دخالت نمی کردند . یکی اینکه نامش در شرکت برده می شد و دیگر اینکه بیشتر از میزانی که سرمایه گذاشته بودند ، خود را مسئول قرار نمی دادند .

6-   شرکت های تعاونی تولید و مصرف :

یکی دیگر از انواع شرکت های تجاری که در آنها سرمایه و ضمانت شرکا تاثیری ندارد بلکه تعداد شرکا و اکثریت آنها موثر است ، شرکت های تعاونی می باشد .

این نوع از شرکت ها برای افراد کم توان جامعه بسیار مناسب هستند ، زیرا کسی به افراد کم توان جامعه وام نمی دهد و اگر هم بدهد شرایط سنگینی را برای او اعمال می کند . از این رو این دسته از افراد شرکتی را با عنوان تعاونی تولید و مصرف تشکیل می دهند و با پرداخت سرمایه جزئی می توانند اعتبار کافی به دست بیاورند و هر یک از شرکا در صورتی که نیازی داشت می تواند از شرکت مورد نظر وام بگیرد .

7-   شرکت های نسبی :

شرکت های نسبی از دیگر شرکت هایی هستند که در آنها باید ضمانت شرکا رعایت شود . شرکت های نسبی بر اساس ماده 1863 قانون تجارت به این صورت تعریف می شوند که شرکت های نسبی برای امور تجارتی ، اسم مخصوصی بین دو یا چند نفر تشکیل می شود و مسئولیت هر یک از شرکا به میزان سرمایه ای است که در شرکت گذاشته است .